REALİZM (Gerçekçilik)
Bir estetik kavram olarak 19. yüzyıl ortalarında Fransa’da ortaya çıkmıştır. Nasıl ki romantizm klasizme bir başkaldırı niteliğinde ise gerçekçilik yani realizm
hem klasizme hem de romantizme bir başkaldırıdır. Amaç
sanatı klasik ve romantik akımların yapaylığından kurtarmak
çağdaş eserler üretmek ve konularını öncelikle yüksek sınıflar ve temalarla ilgili değil
toplumsal sınıflar ve temalar arasından seçmekti. Realizmin amacı
günlük yaşamın önyargısız
bilimsel bir tutumla incelenmesi ve edebi eserlerin bir bilim adamının klinik bulgularına benzer nesnel bir bakış açısıyla ortaya konmasıdır. Örneğin
realizmin iki güçlü temsilcisi
Gustave Flaubert’in Madame Bovary adlı romanı ile
Emile Zola’nın Nana adlı romanında cinsellik ve şiddet edebi bir mikroskop altında incelenerek olanca çıplaklığıyla ortaya konulmuştur. Realizm felsefesinin altında güçlü bir felsefi belirlenimcilik yatar. Fransız edebiyatında
Flaubert ile
Zola’nın yanısıra
Honore de Balzac Stendhal Rusya’da
Lev Tolstoy Ivan Turgenyev Fyodor Dostoyevski İngiltere’de
Charles Dickens ve
Anthony Trollope Amerika’da
Theodore Dreiser İrlanda'da
James Joyce realizmin önemli temsilcileridir. Realizm
20. yüzyıl romanının gelişimini de önemli ölçüde etkilemiştir.