Son ümidim de bitti, kuş gibi uçtu gitti
Makam: Hicâz
Usûl : Düyek
Beste: Sâdeddin Kaynak
Güfte: Mustafa Nâfiz Irmak
Son ümidim de bitti, kuş gibi uçtu gitti
Geri kalan hep yalan, gönülde acı hicrân
Şimdi bir emelim var, sevişen sevdâlılar
Tanrı'm onları etsin bir arada bahtiyâr
Hayâlini anayım, onunla avunayım
Ben mihnetle yanayım, o tek bahtiyâr olsun
Bir gün karşılaşırsak ayrıldığımız yerde
Makam: Hicâz
Usûl : Sofyan
Beste: Yusuf Nalkesen
Güfte: Yusuf Nalkesen
Bir gün karşılaşırsak ayrıldığımız yerde
Eller gibi davranıp görmemezlikten gelme
Çevirme hiç yüzünü, korkma sen gözlerimden
Eller gibi davranıp görmemezlikten gelme
Suç kimin, günâh kimin biliyorsun bunu sen
Hangimiz dönmüş olduk ettiğimiz yeminden
Çevirme hiç yüzünü, korkma sen gözlerimden
Eller gibi davranıp görmemezlikten gelme
Son Mektup (Anla artık, anla beni)
Makam: Nihâvend
Usûl : Sofyan
Beste: Yıldırım Gürses
Güfte: Aydın Ünsal
Anla artık, anla beni
Unut bütün geçenleri
Bitsin herşey bütün aşkın, bunu senden istiyorum
Son mektubu yazarken ben saadetler diliyorum
Biliyorum ayıracak bu son mektup ikimizi
Bu son mektup koparacak yıllar süren sevgimizi
Bitsin herşey bütün aşkın, bunu senden istiyorum
Son mektubu yazarken ben saadetler diliyorum
Üzülsen de artık yeter
Gelmez güzel günler geri
Bitsin herşey bütün aşkın, bunu senden istiyorum
Son mektubu yazarken ben saadetler diliyorum
Sorma bana, nafile, neler düşündüğümü
Makam: Kürdili-Hicazkâr
Usûl : Düyek
Beste: Selâhaddin Pınar
Güfte: Vecdi Bingöl
Sorma bana, nâfile, neler düşündüğümü
Söylemem tek söz bile, çözemem o düğümü
Söyleyemem
Seviyordum belki de seni bir zamanlar
Uçtu uçtu gönüldeki deyiversem kim anlar
Söyleyemem
Gönülde kaybolanı, âh, ızdırab duya duya
Ararım gözlerinde geçmişteki yalanı
Gerçekten duya duya söylemek isterdim de
Söyleyemem
Sensizliği ben seçmedim (Üzme beni)
Makam: Hicaz
Usûl : Sofyan
Beste: Zekâi Tunca
Güfte: Zekâi Tunca
Sensizliği ben seçmedim
Ben seçmedim ayrılığı
İncitmeyi istemedim
Sen çıkardın dargınlığı
Varlığınla yüceltirken
Yokluğunla ezme beni
Gelişine sevinirken
Gidişinle üzme beni
Sevinirken ben bahtıma
Seni bana verdi diye
Birden koptu bir fırtına
Bir söz yetti bu sevgiye
Varlığınla yüceltirken
Yokluğunla ezme beni
Gelişine sevinirken
Gidişinle üzme beni |