En sonunda yorulmuş ve umudumu kaybetmiştim. Daha fazla dayanamayacaktım artık, son dakikalarımı da oturarak geçirmeliydim. Saatlerdir yürüyerek vakit geçirmiştim zaten. Oturacak bir yer vardı. Aslında bir sürü yer vardı ama benim gibilerin bulunması gereken yer şu an karşımdaydı. Oraya doğru yürümeye başladım. Bu sırada son bir ümitle telefona sarıldım ama gene ulaşamadım. Yenilgiyi kabullenmiştim artık ve oraya iyice yaklaşmıştım. Orada fazla kişi yoktu aslında. Beni de üzen buydu ya, azınlığın
...
