inşaatçı

Geliştirmiş olduğumuz tüm değerler dünyanın gerçek doğasını görmemizi engellemek amacıyla geliştirilmiş araçlardan başka hiçbir şey değildirler.

Gerçek erdem yalnızca aristokrat azınlık içindir! Herkes için geçerli bir ahlak gülünç bir fikirdir.

Güller laleler bütün çiçekler solar. Çelik ve demir kırılır ama sağlam dostluk ne solar ne de kırılır.

inşaatçı

Hayat; kendisini alt edenindir.

Hala kendinizden herhangi bir şekilde utanıyorsanız bizden değilsiniz.

Hayat bir neşe pınarıdır.Lakin ayak takımıda içince tüm pınarlar zehirlenirbozulur.Ben temiz şeyleriseverim fakat sırıtkan suratları ve pislerin susuzluklarını görmeyi asla istemem...Onlar kutsal suyumuzu şehvetleriyle zehirlediler.Pis hayallerine zevk diyip dilide zehirlediler...

Hoşlanmadığımız bir düşünceyi öne sürdüğü zaman bir düşünürü daha sert eleştiririz. Oysa bizi pohpohladığında onu daha sert eleştirmek uygun olacaktır.

Hayatını tekrar tekrar aynı hayatı yaşayacakmışsın gibi yaşa istemediğin bir durumla karşı karşıya kalmışsan ve buna boyun eğiyorsan diğer hayatlarında da aynı şeye boyun eğeceğini düşünerek sen en güzeli boyun eğme bu böyle gitmez; bir şeyi çok mu istiyorsun ama buna cesaret edemiyor musun diğer hayatlarında da bu şeyi çok isteyip hiç bir zaman cesaret etmediğin için ulaşmayacaksın o yüzden sen en güzeli aş kendini yap yapmak istediğini ki sonunda en mutlu şekilde yaşayabileceğin bir kısır döngü oluşturabilmiş ol.

Hepimiz bazen birileriyle o kadar yakınlaşırız ki dostluğumuzu ya da kardeşliğimizi hiçbir şey engellemiyormuş gibi görünür bizi ayıran küçücük bir köprü vardır hepsi o kadar. Ama tam sen bu köprüye adım atacakken sana şu soruyu sorsam :"bu köprüyü geçip bana gelir misin?" İşte o anda artık bunu istemeyiverirsin sorumu tekrarlasam öylece suskun kalırsın. O andan itibaren aramıza dağlar ve azgın nehirler girer bizi ayıran ve birbirimize yabancılaştıran duvarlar bitiverir önümüzde ve bir araya gelmek istesek de artık yapamayız. Ama o küçücük köprüyü düşündüğünde sözcüklere sığmayacak kadar büyüyüverir gözünde; yutkunur ve şaşar kalırsın...

inşaatçı

İnsanoğlu hayatta o kadar acı çeker ki canlılar arasında yalnız ogülmeyi icat etmek zorunda kalmıştır.

İçine koyacak bir şeyiniz varsa bir günün bin cebi vardır.

İnsan da ağaca benzer ne kadar yükseğe ve ışığa çıkmak isterse o kadar yaman kök salar yere aşağılara karanlıklara derinliğe kötülüğe.

İnsanın ve insanlığın tarihi bilinmez olarak seyreder.Ama ideal hayaller ve onların tarihi bize gelişmenin kendi gibi görünmektedir.

İnsan bir iptir ki hayvanla insanüstü arasına gerilmiştir.Uçurum üstünde bir ip.

İnsanlığın içinde müthiş bir güç kendini deşarj etmek yaratmak istemektedir.

İnançlar hakikat düşmanları olarak yalanlardan daha tehlikelidir.

İnsana göre maymun nedir? Gülünecek bir şey ya da acı bir utanç...İşte üstinsana göre de insan aynen böyle olacak ; Gülünecek bir şey ya da acı bir utanç!

İradenin tatmini değilidir zevkin sebebi..Tersine irade ileriye gitmek ister ve kendine engel olan her şeyin üstesinden gelmeye çalışır.Zevk hissi düpedüz iradenin tatminsizliğinden ortaya çıkar.Onun rakipsiz ve dirençsiz olarak yeterli doyuma ulaşamamasıdır.

İyi olan nedir?
-Kudret hissini kudret iradesini insanın içindeki kudreti yükselten her şey!
Kötü olan nedir?
-Zaaftan çıkan her şey!

İnsandaki güçlü ve ulu olan her şey insanüstü ve dışsal olarak düşünüldü.İnsan kendini çok küçümsedi.Kendindeki iki yanı birbirinden ayrı iki alana böldü insan ; Değersiz ve güçsüz yanı ile güçlü ve şaşırtıcı yanını..İlkine insan dedi ikincisine ise Tanrı!

İyi huylu insanamücadeleden kaçana iyi denir.Ama savaşçı olana da ve zaferi tutkuyla isteyene de iyi denir.

İnsanların bir şeyleri var ki gurur duyuyorlar onunla.Ne diyorlardı onları gururlandıran şeyin adına ? Eğitim diyorlar ; kendilerini keçi çobanlarından ayırt eden şeymiş bu!

İradenin temini değildir zevkin sebebi.Tersine irade ileriye gitmek ister ve o engel olan her şeyin üstesinden gelmeye çalışır.Zevk hissi düpedüz iradenin taminsizliğinden kaynaklanır. Onun rakipsiz ve dirençsiz olarak yeterli doyuma ulaşamamasıdır.

İsa`nın Yaptığı Yanlış. — Hıristiyanlığın kurucusu insanlara günahları kadar hiçbir şeyin acı çektirmediğini düşünüyordu. Yanlışı bu oldu: Kendini günahsız hisseden bu noktada deneyimi eksik olan bir kimsenin yanlışı! Nitekim ruhu da olağanüstü ve hayalci bir merhametle doldu bir kötülüğe doğru yöneldi. Fakat günahı icat etmiş olan kendi ümmeti böylesi bir hâlden pek seyrek olarak büyük bir kötülüğe uğramışçasına acı çekiyordu. Ne var ki Hıristiyanlar efendilerine hemen hak verme konusunda anlaştılar ve onun yaptığı yanlışı bir gerçek hâline sokarak kutsallaştırdılar.

inşaatçı

Kendi kendine itaat edene iyi denir.Lakin sofu olana da iyi denilir.

Kendi savaşınızı açmalısınız kendi düşüncelerinizin uğruna. Düşünceleriniz yenilse bile dürüstlüğünüz zafer çığlıkları atmalıdır bunun için

Kendi kendine inanmayan her zaman yalan söyler.

Kimine göre yalnızlıkhasta kişinin kaçışıdır; kimine göre de hasta kişilerden kaçıştır

Kendine karşı cebir kullanmayana iyi denilir.Ama nefsini yenen kahramana da iyi denilir.

Kibar ve soylu olana iyi denir.Ama kimseyi horgörmeyene ve kimseye yukarıdan bakmayana da iyi denir.

Kendinden hiç söz etmemek çok soylu bir ikiyüzlülüktür.

Küçücük bağışlarla büyük mutluluklar kazanmak büyüklüğün bir ayrıcalığıdır.

Keyif ve keyifsizliğin birbirinden asla ayrılmaz şeyler olduğunu düşünelim öyle ki insan birinin ne kadarına sahip olmak isterse ötekinin de ancak o kadarına sahip olacak. Seçim sizin:1.mümkün olduğu kadar az keyifsizlik kısacası acısız bir yaşam mı yoksa o ana kadar hiç tadılmamış zevkleri tatmanın keyifleri yaşamanın bedelini ödemeyi göze alarak mümkün olduğu kadar çok keyifsizlik mi? Eğer ilk seçeneği yeğler ve acılarınızı azaltmayı hatta yok etmeyi isterseniz o zaman zevk alma kapasiteniz de azalacak hatta yok olacak.

inşaatçı

Merhameti öldürün.

Müziksiz hayat hatadır.

Mutluluk hedef değildir.Tersine kudret duygusu hedeftir.İnsanın ve insanlığın içinde müthiş bir güç kendini deşarj etmek yaratmak istemektedir.O hiçbir zaman mutluluk hedefi olmayan patlamaların kesintisiz zinciridir.

Mantıksal bir çıkarsamayla ama sezginin anında oluşan keskinliğiyle sanatın sürekli gelişiminin Apolloncu ve Dionysoscu bir ikiliğe bağlı olduğunu anladığımızda estetik bilimi için çok şey yapmış oluruz : Yaradılışın bazen araya giren uzlaşmalara rağmen sürekli çatışan cinsiyet ikiliğine bağlı olması gibi...