Güzel Nasihatlar...

**x_m.e.e** · 17-06-2007, 06:48

EY GÂFİL İNSAN!

"Ni'metullah Geylânî"

âlim ve velî bir zât.
Vaaz ve derslerinde

ederdi çok nasîhat.

Bir gün de buyurdu ki: (Bu hak dostu velîler

İnsanları

küfürden çekip alıverirler.

Onların huzûrunda

edebsizlik eylemek

Felâkete götürür

dikkatli olmak gerek.

Allah'ın kullarıyle

iyi geçinmek için

İşlerinde

kolaylık gösterin her kişinin.

Zîrâ buyuruyor ki Peygamber Efendimiz:
(Sakın zorlaştırmayıp kolaylık gösteriniz.)

Her kim ki

günâhına hâlisen olsa pişmân

Affeder o günâhı Allahü azîmüşşân.

Kim

yalnız Dünyâ için hep gayret gösterirse

Sonunda

muhakkak ki pişmân olur o kimse.

Ey bu harâb olacak evi tâmir eyliyen!
Fazla emek verme ki

bir gün çıkar elinden.

Bu dünyâ bir Köprüdür

sen geçip gitmeye bak.
Kimseye kalmamış ki

sana kalsın bu konak.

Harâb olacak şeye

bu îtinâ

bu meyil

Akıllı olanların yapacağı iş değil.

Ey aklını

fikrini

dünyâya veren kişi!
Vaz geç ki

Hak teâlâ beğenmiyor bu işi.

Zîrâ yaratıldı ki bu insanlar ve cinler

Yalnız Hak teâlâya

ibâdet eylesinler.

Ey gönlünü dünyâya kaptıran gâfil insan!
Yaldızlı süslerine aldanma sakın amân!

Dışı Güzel görünür

lâkin aldatıcıdır.
Üzeri şeker kaplı

içi gâyet acıdır.

O öyle bataktır ki

yutar çok insanları.
Ona aldananların

hüsrân olur sonları.

İnsanların kalbini

bakın ki kazanmaya

Zîrâ bu sebep olur

"Hak rızâsı" almaya.

Her insana edin ki çok iyilik ve ihsân

Zîrâ lutf-ü ihsânın

kulcağızıdır insan.

Sana zarar

sıkıntı gelirse birisinden

Ona gücün yetse de

affedici ol hemen.

Ey insanoğlu

sakın

unutma hiç Rabbini.
Çıkarma hâtırından

O'nun emirlerini.

Rabbin bahşetmiş sana

ne mükemmel âzâlar.
O'nun emrine göre kullan ki

yanmıyalar.

Allah'tan başkasından

etme ki bir şey talep

Onlar da

senin gibi

âciz birer Kuldur hep.

Allah'ın kullarına

ver ki neş'e ve sevinç

Âhirette sıkıntı görmiyesin sen de hiç.

Gizle

ifşâ etme ki herkesin günâhını

Gizlesin Allah dahî

yârın senin aybını.

Sen

darda kalanlara yardım et ki bu günde

Allah da

yardım etsin sana mahşer gününde.

Ey genç

gençliğin ile gururlanma ki zinhâr

Genç iken ölüp gitti

nice tâze fidanlar.)

**x_m.e.e** · 17-06-2007, 06:48

KİBİRLİ HÜKÜMDÂR

"Veliyyullah Dehlevî"

âlim ve velî bir zât.
Bir gün sevdiklerine

anlattı şunu bizzât:

Vaktiyle çok gururlu ve kibirli bir Sultân

Ülkesini gezmeyi

arzu eder bir zaman.

Ata binip

yanına

alır avanesini.
Çıkar bir gezintiye

dolaşır ülkesini.

Giderken bir haşmetle

hem de gururlanarak

Karşısına

bir kimse çıkar âni olarak.

Yamalı elbiseli

ihtiyar bir kimsedir.
Yanına yaklaşarak

evvelâ selâm verir.

Sultân

almaz selâmı kibir ve gurûrundan.
O der ki: (Senin ile bir işim var ey sultân!)

Sultân ona kızarak

der ki: (Ne istiyorsun?
Sen

hangi cesâretle bana söz söylüyorsun?)

Atının dizginini tutarak o ihtiyar

Der ki: (Ey mağrur sultân seninle bir işim var!)

Çâresiz kalan sultân

ondan kurtulmak için

Der ki: (Söyle bakalım

benimle neymiş işin?)

Der ki: (Bu âşikâre söylenecek şey değil.
Gizlidir onun için bana doğru az eğil.)

Sultân

ister istemez eğilince o yana

(Ben Azrâil'im!) diye

bildirir o sultâna.

O bunu öğrenince

soğur eli ayağı.
Üzülür

rengi kaçar

çözülür dizi bağı.

Kekeliyerek der ki hazreti Azrâil'e:
(İzin ver görüşeyim gidip âilem ile.)

Lâkin O

bir an bile sultâna vermez izin.
Alır hemen rûhunu

bir an beklemeksizin.

Sonra o kıyâfetle

oradan ayrılarak

Bu sefer bir Mü'mine

gelir âni olarak.

Ona yaptığı gibi

selâm verir ilk önce.
O

tebessüm ederek

cevap verir hemence.

Azrâil

ona dahî hitâb edip o zaman

Der ki: (Biraz işim var seninle ey müslümân!)

O der: (Hay hay efendim

emrin baş üzerine.
Ne gibi hizmet varsa

getireyim yerine.)

O zaman Melek der ki: (Ey müslümân kardeşim!
Ben ölüm meleğiyim seninle budur işim.)

O der ki: (Hoş geldiniz

safâlar getirdiniz.
Ben de sizi beklerdim

beni sevindirdiniz.

Lâkin ricâm şudur ki

çabuk olun az daha.
Rûhumu

bir an önce kavuşturun Allah'a.)

Melek der ki: (Ey mü'min benden bir arzun var mı?
Rûhunu ne şekilde istiyorsun almamı?)

O der ki: (Mâdem öyle

izin ver bana biraz.
Abdest alıp kılayım

iki rekât bir namâz.

Ben

ikinci rekâtin secdesini yaparken

Sen de tam o sırada

rûhumu kabzet hemen.)

Kabûl eder Azrâil onun bu ricâsını.
Secdede

incitmeden alıverir canını.

**x_m.e.e** · 17-06-2007, 06:48

DİNDE KOCANIN HAKKI

"Muhyiddîn İskilibî"

âlim ve velî bir zât.
"Koca hakkı" bâbında

şöyle verdi îzâhât:

(Bir hanım var idi ki

zamân-ı seâdette

Bey'ine

gâyet iyi bulunurdu hizmette.

Akşam eve gelince

alırdı paltosunu.
"Neşe" ve "Güleryüz"le karşılardı hep onu.

Beyi de neşeliyse

Rabbine şükrederdi.
Şâyet üzüntülüyse

o zaman şöyle derdi:

(Üzüntünün sebebi "Âhiret"se

ne âlâ.
Senin bu üzüntünü çoğaltsın Hak teâlâ.

Yok

"Dünyâ için ise

gidersin cenâb-ı Hak.
Ve lâkin dünyâ için

üzülüp etme merak.

Dert

"Âhiret derdi"dir

üzülme başka şeye.
Hele bu "Dünyâ" için

hiç değmez üzülmeye.)

Bir hanımın

bey'ine davranışı bâbında

Âlimler buyurdu ki

bir çok kitaplarında:

(Hanımın üzerinde

beyin çok hakkı vardır.
Bu bâbta

Resûlullah şöyle buyurmaktadır:

(Beyinin hukûkunu gözetmezse bir kadın
Gözetmemiş sayılır hakkını da Allah'ın.)

Beyine "Asık yüzlü

somurtkan" dursa şâyet

Allah'ın gazabına dûçâr olur nihâyet.

Bir kadın

çok hizmetler etse dahî beyine

Yaptığı bu hizmeti

"Az görmeli" o yine.

Beyinin rızâsını alırsa hanım şâyet

Cennete girmesi de

kolaydır onun gâyet.

Zîrâ bir hadîsinde buyurdu ki o Server:
(İnsana secde etmek câiz olsaydı eğer

Emrederdim "Beyine secde etsin hanımlar!"
Zîrâ kadın üstünde beylerin çok hakkı var.)

Kadın

almak isterse Allah'ın rızâsını

Almalıdır beyinin rızâ ve duâsını.

Fâtıma vâlidemiz

bir gün Resûlullah'a

Ziyârete geldi ve başladı ağlamaya.

Peygamber Efendimiz

üzüntü duydu bundan.
Buyurdu ki: (Ey kızım

nedir seni ağlatan?)

Dedi ki: (Babacığım efendim Alî'yle biz
Bir husus üzerinde konuşurken ikimiz

Kırıldı bu gün bana bir kelimem yüzünden.
Lâkin özür diledim hemence kendisinden.)

Buyurdu ki: (Ey kızım

bir hanımın kocası

Eğer ondan râzıysa

Allah da olur râzı.

Bilir misin

kadına

en üstün amel nedir?
Kocasının emrine itâat eylemektir.

Müjde o hanıma ki

râzıdır beyi ondan.
Ve üstündür bu hâli

"bin yıllık tâatı"ndan.

Bir kadın

gözetirse kocasının hakkını

Ölmez o

görmedikçe Cennette makâmını.

Kadının

beyi ile oturması bir zaman

İyidir o kadının

Kâbeyi tavâfından.)

**x_m.e.e** · 17-06-2007, 06:48

HANIMA NASIL DAVRANMALI?

İslâm âlimlerinden

Hasen Fehmî Efendi

Âile seâdeti bâbında şöyle derdi:

"Güzel huylu" olmalı bir erkek hanımına.
Şefkat ve muhabbetle davranmalı hep ona.

Ev içinde

dâimâ "Güler yüzlü" olmalı.
Ona karşı yumuşak ve nâzik davranmalı.

Önce selâm vermeli

girince eve erkek.
Hatırını sormalı

hem (Nasılsın?) diyerek.

Neş'esiz

üzüntülü görürse onu eğer

Tesellî eylemeli söyleyip güzel şeyler.

Onu "Çok sevdiğini" bildirmeli kendine.
İştirak etmelidir sevincine

derdine.

Ağır ve zor işleri

meselâ çarşı pazar

İşlerini

hanıma yaptırmamalı zinhâr.

Kolaylık göstermeli ona ev işlerinde.
Ve yardım etmelidir

çocuk terbiyesinde.

Yemede

giyinmede

imkânı varsa şâyet

İyisini almaya etmeli sa'y-ü gayret.

Onu

hiç bir sûrette aslâ dövmemelidir.
Dövmek değil

"Sert" bile

hiç söylememelidir.

Resûlullah buyurdu: (Eşini dövse bir zât
Bilsin ki dâvâcısı mahşerde benim bizzât.)

Onun huysuzluğuna sabırlı olmalıdır.
Bir günden daha fazla dargın durmamalıdır.

Ahlâkında

huyunda değişiklik görünce

Kabâhati

kendinde aramalı ilk önce.

Görmezlikten gelmeli

bâzı kusûrlarını.
Gizlemeli herkesten

ayıp ve sırlarını.

Ona

yanında iken ve yanında olmadan

"Hayır duâ" etmeli

kaçmalı "Bedduâ"dan.

Çünkü o

gece gündüz beyi için çalışır.
Ve onun en vefâlı "Hayat arkadaşı"dır.

Onun

kat'î sûrette kırmamalı kalbini.
Zîrâ o

beyi için adamıştır kendini.

Bâzı erkek vardır ki

nâziktir ona buna.
Lâkin "Arslan kesilir evinde hanımına.

Önemsiz bir şeyleri bahâne eyliyerek

İncitir hanımını

hakâretler ederek.

Şunu bilmelidir ki

"Kalp kırma"nın günâhı

Sanki yıkmak gibidir

kazmayla Beytullah'ı.

Hattâ en büyük günah

"Küfür"den sonra gelen

Mü'mini incitmektir

şu veyâ bu sebepten.

"Îmân"dan sonra ise

en kıymetli ibâdet

Bir mü'minin kalbini sevindirmektir elbet.

Yine bilmelidir ki

hanım "Esir" değildir.
Rabbin bir emâneti

bir "Cennet nîmeti"dir.

Bu yüzden

hanımını üzmemeli bir erkek.
Ve ona güvenmeli

çok muhabbet ederek.

Öyle olmalıdır ki hanımıyla gerçekten

Bilsin ki: "Beyim beni çok seviyor herkesten".

**x_m.e.e** · 17-06-2007, 06:48

ANA BABAYA HİZMET

"Eşrefzâde Bursavî"

hâl ehli bir büyük zât.
Ana-baba hakkında

şöyle etti nasîhat:

"Ana-baba" hakkında

lüzumlu bilgileri

Şöyle beyân etmiştir

Allah'ın Peygamberi:

(Bir kul ki

anasının ayağını öperse

"Cennetin eşiğini öpmüş olur o kimse.

Râzıysa anne baba

kızı yâhut oğlundan

Allahü teâlâ da

râzı olur o kuldan.

Ve eğer anne baba

kızarsa evlâdına

Allah da

gadab eder elbette o kuluna.

Onlara her yapılan iyilik

yardım

ihsân

Üstündür çok nâfile namâz

oruç ve hac'dan.

Eğer anne babaya

hizmet etse bir evlât

Yârın mahşer gününde

"Ateşe girmez o zât.

Ve eğer şefkat ile bakarsa yüzlerine

"Hâc" ve "Ömre sevâbı yazılır o mü'mine.)

Biri sordu Resûle: (İhtiyar oldu annem.
Yaşlılıktan ötürü

aklı da azaldı hem.

Bütün hizmetlerini

bizzât ben yapıyorum.
Elimle yediriyor

sırtımda taşıyorum.

Ona yapmış olduğum bu hizmet sebebiyle

Ödemiş olur muyum hakkını tamâmiyle?)

Buyurdu ki: (Olmazsın şu ki bunun hikmeti
O senin yaşamanı isteyip hizmet etti.

Sen ise vâlidene hizmet edersin fakat
Beklersin ki acabâ ne zaman eder vefât?)

Bir kimsenin babası

"Felç olmuştu âniden.
Oğlu hizmet ederdi

o günden îtibâren.

Ve lâkin usanınca babasına bakmaktan

Bir gece vakti onu

sırtına alaraktan

Evden çıkıp

dedi ki hem de kendi kendine:
"Götürüp bırakayım

ıssız bir dağ dibine"

Geldi bu niyet ile

kervan geçmez bir dağa.
Başladı oralarda

"Uygun yer" aramaya.

Lâkin bildi babası

onun bu niyetini.
Dedi ki: (Ey evlâdım fazla üzme kendini.

Beni şuraya bırak hiç yorulma boş yere.
Zîrâ ben de babamı bırakmıştım bu yere.)

Bu sözler karşısında

üzüldü buna gâyet.
Sordu ki: (Nasıl oldu bana dahî îzâh et.)

Dedi: (Benim babam da

felç olmuştu bir gece.
Ben de böyle bakmıştım babama senelerce.

Ve lâkin senin gibi

ben de çok usanmıştım.
Bir gece

tam bu yere getirip bırakmıştım.

Zîrâ büyüklerimiz

demiş ki zamânında:
(Her kişi ne ekerse onu biçer sonunda.)

Bu sözler

bir "Ok" gibi saplandı sînesine.
Onu tekrar sırtlayıp

götürdü hânesine.

Giderken hem ağlıyor

hem duâ ediyordu.
(Yâ Rabbî yanlış yaptım beni affet) diyordu.

Benzer Konular
Konu	Konuyu Başlatan	Forum	Cevap	Son Mesaj
Bir insan güzel bulduğunu mu sever, yoksa sevdiğini mi güzel bulur?	StOrM	Forum Anketi	9	19-05-2009 18:41
Bir insan güzel bulduğunu mu sever, yoksa sevdiğini mi güzel bulur?	Hellboy06	Aşk & Sevgi	15	02-09-2008 15:07
Kızlarımıza Nasîhatlar	Egeus	İslam ve İnsan	0	01-11-2007 01:56
İnsan güzel bulduğunu mu sever, yoksa sevdiğini mi güzel bulur?	cob666_dennis	Forum Anketi	2	11-07-2007 14:01
Can Dündar’dan Güzel Bir Hikaye...Haftaya güzel başlıyalım...=>>	YuCuPh	Hayatın İçinden	0	30-06-2007 03:43

17-06-2007, 06:48	#6 (permalink)
x_m.e.e	EY GÂFİL İNSAN! "Ni'metullah Geylânî" âlim ve velî bir zât. Vaaz ve derslerinde ederdi çok nasîhat. Bir gün de buyurdu ki: (Bu hak dostu velîler İnsanları küfürden çekip alıverirler. Onların huzûrunda edebsizlik eylemek Felâkete götürür dikkatli olmak gerek. Allah'ın kullarıyle iyi geçinmek için İşlerinde kolaylık gösterin her kişinin. Zîrâ buyuruyor ki Peygamber Efendimiz: (Sakın zorlaştırmayıp kolaylık gösteriniz.) Her kim ki günâhına hâlisen olsa pişmân Affeder o günâhı Allahü azîmüşşân. Kim yalnız Dünyâ için hep gayret gösterirse Sonunda muhakkak ki pişmân olur o kimse. Ey bu harâb olacak evi tâmir eyliyen! Fazla emek verme ki bir gün çıkar elinden. Bu dünyâ bir Köprüdür sen geçip gitmeye bak. Kimseye kalmamış ki sana kalsın bu konak. Harâb olacak şeye bu îtinâ bu meyil Akıllı olanların yapacağı iş değil. Ey aklını fikrini dünyâya veren kişi! Vaz geç ki Hak teâlâ beğenmiyor bu işi. Zîrâ yaratıldı ki bu insanlar ve cinler Yalnız Hak teâlâya ibâdet eylesinler. Ey gönlünü dünyâya kaptıran gâfil insan! Yaldızlı süslerine aldanma sakın amân! Dışı Güzel görünür lâkin aldatıcıdır. Üzeri şeker kaplı içi gâyet acıdır. O öyle bataktır ki yutar çok insanları. Ona aldananların hüsrân olur sonları. İnsanların kalbini bakın ki kazanmaya Zîrâ bu sebep olur "Hak rızâsı" almaya. Her insana edin ki çok iyilik ve ihsân Zîrâ lutf-ü ihsânın kulcağızıdır insan. Sana zarar sıkıntı gelirse birisinden Ona gücün yetse de affedici ol hemen. Ey insanoğlu sakın unutma hiç Rabbini. Çıkarma hâtırından O'nun emirlerini. Rabbin bahşetmiş sana ne mükemmel âzâlar. O'nun emrine göre kullan ki yanmıyalar. Allah'tan başkasından etme ki bir şey talep Onlar da senin gibi âciz birer Kuldur hep. Allah'ın kullarına ver ki neş'e ve sevinç Âhirette sıkıntı görmiyesin sen de hiç. Gizle ifşâ etme ki herkesin günâhını Gizlesin Allah dahî yârın senin aybını. Sen darda kalanlara yardım et ki bu günde Allah da yardım etsin sana mahşer gününde. Ey genç gençliğin ile gururlanma ki zinhâr Genç iken ölüp gitti nice tâze fidanlar.)

17-06-2007, 06:48	#7 (permalink)
x_m.e.e	KİBİRLİ HÜKÜMDÂR "Veliyyullah Dehlevî" âlim ve velî bir zât. Bir gün sevdiklerine anlattı şunu bizzât: Vaktiyle çok gururlu ve kibirli bir Sultân Ülkesini gezmeyi arzu eder bir zaman. Ata binip yanına alır avanesini. Çıkar bir gezintiye dolaşır ülkesini. Giderken bir haşmetle hem de gururlanarak Karşısına bir kimse çıkar âni olarak. Yamalı elbiseli ihtiyar bir kimsedir. Yanına yaklaşarak evvelâ selâm verir. Sultân almaz selâmı kibir ve gurûrundan. O der ki: (Senin ile bir işim var ey sultân!) Sultân ona kızarak der ki: (Ne istiyorsun? Sen hangi cesâretle bana söz söylüyorsun?) Atının dizginini tutarak o ihtiyar Der ki: (Ey mağrur sultân seninle bir işim var!) Çâresiz kalan sultân ondan kurtulmak için Der ki: (Söyle bakalım benimle neymiş işin?) Der ki: (Bu âşikâre söylenecek şey değil. Gizlidir onun için bana doğru az eğil.) Sultân ister istemez eğilince o yana (Ben Azrâil'im!) diye bildirir o sultâna. O bunu öğrenince soğur eli ayağı. Üzülür rengi kaçar çözülür dizi bağı. Kekeliyerek der ki hazreti Azrâil'e: (İzin ver görüşeyim gidip âilem ile.) Lâkin O bir an bile sultâna vermez izin. Alır hemen rûhunu bir an beklemeksizin. Sonra o kıyâfetle oradan ayrılarak Bu sefer bir Mü'mine gelir âni olarak. Ona yaptığı gibi selâm verir ilk önce. O tebessüm ederek cevap verir hemence. Azrâil ona dahî hitâb edip o zaman Der ki: (Biraz işim var seninle ey müslümân!) O der: (Hay hay efendim emrin baş üzerine. Ne gibi hizmet varsa getireyim yerine.) O zaman Melek der ki: (Ey müslümân kardeşim! Ben ölüm meleğiyim seninle budur işim.) O der ki: (Hoş geldiniz safâlar getirdiniz. Ben de sizi beklerdim beni sevindirdiniz. Lâkin ricâm şudur ki çabuk olun az daha. Rûhumu bir an önce kavuşturun Allah'a.) Melek der ki: (Ey mü'min benden bir arzun var mı? Rûhunu ne şekilde istiyorsun almamı?) O der ki: (Mâdem öyle izin ver bana biraz. Abdest alıp kılayım iki rekât bir namâz. Ben ikinci rekâtin secdesini yaparken Sen de tam o sırada rûhumu kabzet hemen.) Kabûl eder Azrâil onun bu ricâsını. Secdede incitmeden alıverir canını.

17-06-2007, 06:48	#8 (permalink)
x_m.e.e	DİNDE KOCANIN HAKKI "Muhyiddîn İskilibî" âlim ve velî bir zât. "Koca hakkı" bâbında şöyle verdi îzâhât: (Bir hanım var idi ki zamân-ı seâdette Bey'ine gâyet iyi bulunurdu hizmette. Akşam eve gelince alırdı paltosunu. "Neşe" ve "Güleryüz"le karşılardı hep onu. Beyi de neşeliyse Rabbine şükrederdi. Şâyet üzüntülüyse o zaman şöyle derdi: (Üzüntünün sebebi "Âhiret"se ne âlâ. Senin bu üzüntünü çoğaltsın Hak teâlâ. Yok "Dünyâ için ise gidersin cenâb-ı Hak. Ve lâkin dünyâ için üzülüp etme merak. Dert "Âhiret derdi"dir üzülme başka şeye. Hele bu "Dünyâ" için hiç değmez üzülmeye.) Bir hanımın bey'ine davranışı bâbında Âlimler buyurdu ki bir çok kitaplarında: (Hanımın üzerinde beyin çok hakkı vardır. Bu bâbta Resûlullah şöyle buyurmaktadır: (Beyinin hukûkunu gözetmezse bir kadın Gözetmemiş sayılır hakkını da Allah'ın.) Beyine "Asık yüzlü somurtkan" dursa şâyet Allah'ın gazabına dûçâr olur nihâyet. Bir kadın çok hizmetler etse dahî beyine Yaptığı bu hizmeti "Az görmeli" o yine. Beyinin rızâsını alırsa hanım şâyet Cennete girmesi de kolaydır onun gâyet. Zîrâ bir hadîsinde buyurdu ki o Server: (İnsana secde etmek câiz olsaydı eğer Emrederdim "Beyine secde etsin hanımlar!" Zîrâ kadın üstünde beylerin çok hakkı var.) Kadın almak isterse Allah'ın rızâsını Almalıdır beyinin rızâ ve duâsını. Fâtıma vâlidemiz bir gün Resûlullah'a Ziyârete geldi ve başladı ağlamaya. Peygamber Efendimiz üzüntü duydu bundan. Buyurdu ki: (Ey kızım nedir seni ağlatan?) Dedi ki: (Babacığım efendim Alî'yle biz Bir husus üzerinde konuşurken ikimiz Kırıldı bu gün bana bir kelimem yüzünden. Lâkin özür diledim hemence kendisinden.) Buyurdu ki: (Ey kızım bir hanımın kocası Eğer ondan râzıysa Allah da olur râzı. Bilir misin kadına en üstün amel nedir? Kocasının emrine itâat eylemektir. Müjde o hanıma ki râzıdır beyi ondan. Ve üstündür bu hâli "bin yıllık tâatı"ndan. Bir kadın gözetirse kocasının hakkını Ölmez o görmedikçe Cennette makâmını. Kadının beyi ile oturması bir zaman İyidir o kadının Kâbeyi tavâfından.)

17-06-2007, 06:48	#9 (permalink)
x_m.e.e	HANIMA NASIL DAVRANMALI? İslâm âlimlerinden Hasen Fehmî Efendi Âile seâdeti bâbında şöyle derdi: "Güzel huylu" olmalı bir erkek hanımına. Şefkat ve muhabbetle davranmalı hep ona. Ev içinde dâimâ "Güler yüzlü" olmalı. Ona karşı yumuşak ve nâzik davranmalı. Önce selâm vermeli girince eve erkek. Hatırını sormalı hem (Nasılsın?) diyerek. Neş'esiz üzüntülü görürse onu eğer Tesellî eylemeli söyleyip güzel şeyler. Onu "Çok sevdiğini" bildirmeli kendine. İştirak etmelidir sevincine derdine. Ağır ve zor işleri meselâ çarşı pazar İşlerini hanıma yaptırmamalı zinhâr. Kolaylık göstermeli ona ev işlerinde. Ve yardım etmelidir çocuk terbiyesinde. Yemede giyinmede imkânı varsa şâyet İyisini almaya etmeli sa'y-ü gayret. Onu hiç bir sûrette aslâ dövmemelidir. Dövmek değil "Sert" bile hiç söylememelidir. Resûlullah buyurdu: (Eşini dövse bir zât Bilsin ki dâvâcısı mahşerde benim bizzât.) Onun huysuzluğuna sabırlı olmalıdır. Bir günden daha fazla dargın durmamalıdır. Ahlâkında huyunda değişiklik görünce Kabâhati kendinde aramalı ilk önce. Görmezlikten gelmeli bâzı kusûrlarını. Gizlemeli herkesten ayıp ve sırlarını. Ona yanında iken ve yanında olmadan "Hayır duâ" etmeli kaçmalı "Bedduâ"dan. Çünkü o gece gündüz beyi için çalışır. Ve onun en vefâlı "Hayat arkadaşı"dır. Onun kat'î sûrette kırmamalı kalbini. Zîrâ o beyi için adamıştır kendini. Bâzı erkek vardır ki nâziktir ona buna. Lâkin "Arslan kesilir evinde hanımına. Önemsiz bir şeyleri bahâne eyliyerek İncitir hanımını hakâretler ederek. Şunu bilmelidir ki "Kalp kırma"nın günâhı Sanki yıkmak gibidir kazmayla Beytullah'ı. Hattâ en büyük günah "Küfür"den sonra gelen Mü'mini incitmektir şu veyâ bu sebepten. "Îmân"dan sonra ise en kıymetli ibâdet Bir mü'minin kalbini sevindirmektir elbet. Yine bilmelidir ki hanım "Esir" değildir. Rabbin bir emâneti bir "Cennet nîmeti"dir. Bu yüzden hanımını üzmemeli bir erkek. Ve ona güvenmeli çok muhabbet ederek. Öyle olmalıdır ki hanımıyla gerçekten Bilsin ki: "Beyim beni çok seviyor herkesten".

17-06-2007, 06:48	#10 (permalink)
x_m.e.e	ANA BABAYA HİZMET "Eşrefzâde Bursavî" hâl ehli bir büyük zât. Ana-baba hakkında şöyle etti nasîhat: "Ana-baba" hakkında lüzumlu bilgileri Şöyle beyân etmiştir Allah'ın Peygamberi: (Bir kul ki anasının ayağını öperse "Cennetin eşiğini öpmüş olur o kimse. Râzıysa anne baba kızı yâhut oğlundan Allahü teâlâ da râzı olur o kuldan. Ve eğer anne baba kızarsa evlâdına Allah da gadab eder elbette o kuluna. Onlara her yapılan iyilik yardım ihsân Üstündür çok nâfile namâz oruç ve hac'dan. Eğer anne babaya hizmet etse bir evlât Yârın mahşer gününde "Ateşe girmez o zât. Ve eğer şefkat ile bakarsa yüzlerine "Hâc" ve "Ömre sevâbı yazılır o mü'mine.) Biri sordu Resûle: (İhtiyar oldu annem. Yaşlılıktan ötürü aklı da azaldı hem. Bütün hizmetlerini bizzât ben yapıyorum. Elimle yediriyor sırtımda taşıyorum. Ona yapmış olduğum bu hizmet sebebiyle Ödemiş olur muyum hakkını tamâmiyle?) Buyurdu ki: (Olmazsın şu ki bunun hikmeti O senin yaşamanı isteyip hizmet etti. Sen ise vâlidene hizmet edersin fakat Beklersin ki acabâ ne zaman eder vefât?) Bir kimsenin babası "Felç olmuştu âniden. Oğlu hizmet ederdi o günden îtibâren. Ve lâkin usanınca babasına bakmaktan Bir gece vakti onu sırtına alaraktan Evden çıkıp dedi ki hem de kendi kendine: "Götürüp bırakayım ıssız bir dağ dibine" Geldi bu niyet ile kervan geçmez bir dağa. Başladı oralarda "Uygun yer" aramaya. Lâkin bildi babası onun bu niyetini. Dedi ki: (Ey evlâdım fazla üzme kendini. Beni şuraya bırak hiç yorulma boş yere. Zîrâ ben de babamı bırakmıştım bu yere.) Bu sözler karşısında üzüldü buna gâyet. Sordu ki: (Nasıl oldu bana dahî îzâh et.) Dedi: (Benim babam da felç olmuştu bir gece. Ben de böyle bakmıştım babama senelerce. Ve lâkin senin gibi ben de çok usanmıştım. Bir gece tam bu yere getirip bırakmıştım. Zîrâ büyüklerimiz demiş ki zamânında: (Her kişi ne ekerse onu biçer sonunda.) Bu sözler bir "Ok" gibi saplandı sînesine. Onu tekrar sırtlayıp götürdü hânesine. Giderken hem ağlıyor hem duâ ediyordu. (Yâ Rabbî yanlış yaptım beni affet) diyordu.

Konu araçları
Yazıcıdaki Görüntüsünü Göster Sayfayı Maille Gönder