Günün Şiiri

ZHRL ÇİKOLATA · 10-05-2008, 18:15

çok Güsel Olmuş Ya Yüreğine Sağlık...

avalanche66_5 · 10-05-2008, 19:33

hLL sana dostmmm

Finalist · 13-05-2008, 09:09

Teşekkürler Dostlarım Sağolun

Finalist · 13-05-2008, 09:10

Geceye Otopsi

Gecenin koynunda

Yarasaların kol gezdiği dolunayın gizi vardı

İzi vardı bedenimde kimsenin göremediği

Depresif bir gecede ölüm sessizliğiyle

Hiç düşünmeden vurdum hançeri yüreğime

Kana boğuldu kainat neler çıkmadı ki içinden

Cerahat sızıyordu geceye kan kokusu alan

Akbabalar uçuştu etrafımda..

Ellerimle kavradım yüreğimi uzanıp dolunaya astım

Her kopup yiten parçada İzi vardı bitimsiz sevgilerin

Bir elimde hançer ucundan kan damlayan

Bir gözümde yaş hep kaybettiklerimin ardından...

Ve anılarım!

Alt beynimde dizilmişler

Bir hançerde anılarıma!

Öz sıvıları akıyor derinlerinden

Kalıplaşmış ne varsa silinmeyip de içine işleyen

Bir bir düşüyor gecenin kasvetine

İçi boşalıyor içim boşalıyor...

Her bir anıyı alıp dolunayın ardında ki Yıldızlara asıyorum

Bir otopsi gecesinde öldürdüm ben yüreğimi

Yok ettim anılarımı!

Ve ben şimdi...

Bir ucube bir sığıntı yaşamla ölüm arası

Ken / dim / den!

Nefret molasındayım!

-alıntı-

Finalist · 14-05-2008, 13:00

İnsan Sevebildiği Kadar İnsandır

Sen uykusuzluk nedir bilir misin
Tırnaklarınla yastığını parçaladın mı
Gözlerini tavana dikip
Düşündüğün oldu mu bütün gece

Ve bütün bir gün

Belki gelir ümidiyle bekledin mi hiç
Gelmeyince

Seni aramayınca

Ölesiye ağladın mı

Sonra çekilip en koyusuna yalnızlıkların
Ona ait ne varsa
Bir bir hatırladın mı

Sen günden güne erimeyi bilir misin
Dev bir ağacın vakarı içinde ölmeyi
Bir teselli aramayı
Issız parklarda tenha sokaklarda
Ve bütün bir şehir uyurken uzaklarda

Deli divane yollara düşüp

Yaşlanmış bir köpek gibi
Eskimiş bir gömlek gibi
Atılmışlığını hissettiğin oldu mu

Sevmekten

Günler geceler boyunca yürümekten
Elin ayağın yoruldu mu

Sen yalnızlığın acısını bilir misin
Unutulmak bir hançer gibi saplandı mı sırtına
İçinde kıskançlığın zehirli çiçekleri açtı mı
Bütün gururunu çiğneyip
Sevdiğinin geçtiği yollarda
Bastığı toprakları eğilip öptün mü

Sen çaresizlik nedir bilir misin

Sen yokluk nedir gördün mü
Yanan başını
Duvarlara vurup parçalamak geldi mi içinden

Sen her gün bin defa öldün mü

Böyleyim diye ayıplama beni
Bir gün kendimi
Sonsuzluğun koynuna bırakırsam
Yaralı ve yenik bir asker gibi

Darılma

Unutma ki

Her seven isimsiz bir kahramandır

Unutma ki

İnsan; sevebildiği kadar insandır.

Alıntıdır

Konu araçları
Yazıcıdaki Görüntüsünü Göster Sayfayı Maille Gönder
Gösterim Modları
Doğrusal Mod Hybrid Moduna Geç Switch to Threaded Mode

Benzer Konular
Konu	Konuyu Başlatan	Forum	Cevap	Son Mesaj
AZ GÜNÜN ADAMI OLMAMAK (AZ GÜNÜN ADAMI OLMAMAK nedir? - AZ GÜNÜN ADAMI OLMAMAK hakkın	ROUTER	abcç	0	04-08-2008 03:50
AZ GÜNÜN ADAMI OLMAMAK (AZ GÜNÜN ADAMI OLMAMAK nedir? - AZ GÜNÜN ADAMI OLMAMAK hakkın	ROUTER	abcç	0	04-08-2008 03:48
Güz Şiiri	musaoz	Amatör Aşk şiirleri	0	28-05-2008 11:44
Günün Şiiri	Finalist	Aşk & Sevgi	4	15-10-2007 13:38
Msn Şiiri :D	Asi_Kaptan	Komikler	7	07-10-2007 08:09

10-05-2008, 18:15	#221 (permalink)
ZHRL ÇİKOLATA	çok Güsel Olmuş Ya Yüreğine Sağlık...

10-05-2008, 19:33	#222 (permalink)
avalanche66_5	hLL sana dostmmm

13-05-2008, 09:09	#223 (permalink)
Finalist	*Teşekkürler Dostlarım Sağolun*

13-05-2008, 09:10	#224 (permalink)
Finalist	13/05/2008 Geceye Otopsi Gecenin koynunda Yarasaların kol gezdiği dolunayın gizi vardı İzi vardı bedenimde kimsenin göremediği Depresif bir gecede ölüm sessizliğiyle Hiç düşünmeden vurdum hançeri yüreğime Kana boğuldu kainat neler çıkmadı ki içinden Cerahat sızıyordu geceye kan kokusu alan Akbabalar uçuştu etrafımda.. Ellerimle kavradım yüreğimi uzanıp dolunaya astım Her kopup yiten parçada İzi vardı bitimsiz sevgilerin Bir elimde hançer ucundan kan damlayan Bir gözümde yaş hep kaybettiklerimin ardından... Ve anılarım! Alt beynimde dizilmişler Bir hançerde anılarıma! Öz sıvıları akıyor derinlerinden Kalıplaşmış ne varsa silinmeyip de içine işleyen Bir bir düşüyor gecenin kasvetine İçi boşalıyor içim boşalıyor... Her bir anıyı alıp dolunayın ardında ki Yıldızlara asıyorum Bir otopsi gecesinde öldürdüm ben yüreğimi Yok ettim anılarımı! Ve ben şimdi... Bir ucube bir sığıntı yaşamla ölüm arası Ken / dim / den! Nefret molasındayım! -alıntı-

14-05-2008, 13:00	#225 (permalink)
Finalist	14/05/2008 İnsan Sevebildiği Kadar İnsandır Sen uykusuzluk nedir bilir misin Tırnaklarınla yastığını parçaladın mı Gözlerini tavana dikip Düşündüğün oldu mu bütün gece Ve bütün bir gün Belki gelir ümidiyle bekledin mi hiç Gelmeyince Seni aramayınca Ölesiye ağladın mı Sonra çekilip en koyusuna yalnızlıkların Ona ait ne varsa Bir bir hatırladın mı Sen günden güne erimeyi bilir misin Dev bir ağacın vakarı içinde ölmeyi Bir teselli aramayı Issız parklarda tenha sokaklarda Ve bütün bir şehir uyurken uzaklarda Deli divane yollara düşüp Yaşlanmış bir köpek gibi Eskimiş bir gömlek gibi Atılmışlığını hissettiğin oldu mu Sevmekten Günler geceler boyunca yürümekten Elin ayağın yoruldu mu Sen yalnızlığın acısını bilir misin Unutulmak bir hançer gibi saplandı mı sırtına İçinde kıskançlığın zehirli çiçekleri açtı mı Bütün gururunu çiğneyip Sevdiğinin geçtiği yollarda Bastığı toprakları eğilip öptün mü Sen çaresizlik nedir bilir misin Sen yokluk nedir gördün mü Yanan başını Duvarlara vurup parçalamak geldi mi içinden Sen her gün bin defa öldün mü Böyleyim diye ayıplama beni Bir gün kendimi Sonsuzluğun koynuna bırakırsam Yaralı ve yenik bir asker gibi Darılma Unutma ki Her seven isimsiz bir kahramandır Unutma ki İnsan; sevebildiği kadar insandır. Alıntıdır