Ümit Yaşar Oğuzcan - Altıncı Mektup

**YUMUŞATICI** · 28-09-2008, 13:19

Bir gün bir yalnızlığa düştüm yine. Başımı
ellerimin arasına aldım sessizce ağlamaya başladım .
Önümde yarıya gelmiş bir konyak şişesi 'beni iç'
diye fısıldıyordu 'beni iç'. Sonra yalvarmaya başladı:
'Ne olur' dedi 'ne olur haydi iç beni'.

Bir bardak doldurdum tepeme diktim .
Şişe rahatladı sustu. Hani ellerimiz birbirine
değince nasıl oluyorduk? İşte öyle oldum .
Hani bakışlarımız buluştuğu zaman bir başka
türlü atması vardı yüreklerimizin. Onu hatırladım .

Sonra bir tren hareket etti. Sabahtı. Karşıkarşıyaydık .
Konuşuyorduk. Ben sevmek diyordum durmadan.
Gözlerim gözlerine soruyordu: 'seviyor musun?' diye.
Hep evet diyordu gözlerin ellerin dudakların hep
evet diyordu. Oysa ki bir çok hayır diyen insan vardı
çevremizde. Örneğin: bir çocuk hayır diyordu bir kadın
bir adam ve bir başkası bir başkası hayır diyordu.
Hayır'lar arasında ezilmeğe mahkûmdu evet'lerimiz .

Tren ilerliyordu. Gözlerin gözlerime soruyordu
ne olacak diye. Sigara üstüne sigara yakıyordum
kadeh kadeh içki içiyordum fakat bilmiyordum
ben de ne olacağını. Bizi sürükleyen bir akıntıydı.
Durduramazdık onu hükmedemezdik ona.
Bir anafora rastlayıp yok oluncaya kadar akıp
gidecektik işte. Peki anafor nerdeydi? Uzak mıydı?
Belki çok yakındı kimbilir. Biz onu
göremiyecektik. O gözlerimizi kör ettikten sonra
saracaktı bizi buz gibi kollarıyla.

Tren ilerliyordu. Pencereden deniz görünüyordu.
Denize akşam güneşi vurmuştu. Renk renk
kayıklar gördük kıyılarda. Denize taş atan çocuklar
gördük. Uzakta bir balıkçı ağlarını topluyordu.

Ve tren ilerliyordu. Kadere yaklaşıyorduk .
Bir alacakaranlık bastı zamanı. Gözlerim gözlerindeydi.
Ellerini tuttum titredin. Acı acı bir düdük öttü.
Bir şeyler koptu içimizden.

Sonra tren durdu indik yollarımız ayrı ayrıydı.
Şimdi o gün verdiğin yalnızlığı yaşıyorum .

seboist92 · 16-11-2008, 17:05

Şimdi o gün verdiğin yalnızlığı yaşıyorum .
__________________
çok gzll yaaaaaaaaaa

Konu araçları
Yazıcıdaki Görüntüsünü Göster Sayfayı Maille Gönder
Gösterim Modları
Doğrusal Mod Hybrid Moduna Geç Switch to Threaded Mode

Benzer Konular
Konu	Konuyu Başlatan	Forum	Cevap	Son Mesaj
Ümit YAşar OĞUZCAN	LariSS	Sanat ve Edebiyat	3	14-01-2008 00:41
ümit yaşar oğuzcan şiirleri	despera_t_e	Sanat ve Edebiyat	6	01-12-2007 23:23
Ümit Yaşar OĞUZCAN... Şiirleri...	x_m.e.e	Aşk & Sevgi	8	10-10-2006 23:03
Ümit Yaşar Oğuzcan Şiirleri	forumexperi	Aşk & Sevgi	52	29-07-2006 13:29
Ümit Yaşar OĞUZCAN -BİR NEFES DÜŞ GİBİ	tekgöz	Aşk & Sevgi	1	12-06-2006 08:06

28-09-2008, 13:19	#1 (permalink)
YUMUŞATICI	Ümit Yaşar Oğuzcan - Altıncı Mektup Bir gün bir yalnızlığa düştüm yine. Başımı ellerimin arasına aldım sessizce ağlamaya başladım . Önümde yarıya gelmiş bir konyak şişesi 'beni iç' diye fısıldıyordu 'beni iç'. Sonra yalvarmaya başladı: 'Ne olur' dedi 'ne olur haydi iç beni'. Bir bardak doldurdum tepeme diktim . Şişe rahatladı sustu. Hani ellerimiz birbirine değince nasıl oluyorduk? İşte öyle oldum . Hani bakışlarımız buluştuğu zaman bir başka türlü atması vardı yüreklerimizin. Onu hatırladım . Sonra bir tren hareket etti. Sabahtı. Karşıkarşıyaydık . Konuşuyorduk. Ben sevmek diyordum durmadan. Gözlerim gözlerine soruyordu: 'seviyor musun?' diye. Hep evet diyordu gözlerin ellerin dudakların hep evet diyordu. Oysa ki bir çok hayır diyen insan vardı çevremizde. Örneğin: bir çocuk hayır diyordu bir kadın bir adam ve bir başkası bir başkası hayır diyordu. Hayır'lar arasında ezilmeğe mahkûmdu evet'lerimiz . Tren ilerliyordu. Gözlerin gözlerime soruyordu ne olacak diye. Sigara üstüne sigara yakıyordum kadeh kadeh içki içiyordum fakat bilmiyordum ben de ne olacağını. Bizi sürükleyen bir akıntıydı. Durduramazdık onu hükmedemezdik ona. Bir anafora rastlayıp yok oluncaya kadar akıp gidecektik işte. Peki anafor nerdeydi? Uzak mıydı? Belki çok yakındı kimbilir. Biz onu göremiyecektik. O gözlerimizi kör ettikten sonra saracaktı bizi buz gibi kollarıyla. Tren ilerliyordu. Pencereden deniz görünüyordu. Denize akşam güneşi vurmuştu. Renk renk kayıklar gördük kıyılarda. Denize taş atan çocuklar gördük. Uzakta bir balıkçı ağlarını topluyordu. Ve tren ilerliyordu. Kadere yaklaşıyorduk . Bir alacakaranlık bastı zamanı. Gözlerim gözlerindeydi. Ellerini tuttum titredin. Acı acı bir düdük öttü. Bir şeyler koptu içimizden. Sonra tren durdu indik yollarımız ayrı ayrıydı. Şimdi o gün verdiğin yalnızlığı yaşıyorum .

16-11-2008, 17:05	#2 (permalink)
seboist92	Cevap: Ümit Yaşar Oğuzcan - Altıncı Mektup Şimdi o gün verdiğin yalnızlığı yaşıyorum . __________________ çok gzll yaaaaaaaaaa