Kavmiyetçilik Üzerine (Mehmet Akif Ersoy)

AYRILIK HİSSİ NASIL GİRDİ SİZİN BEYNİNİZE?

Müslümanlık sizi gayet sıkı, gayet sağlam,
Bağlamak lazım iken, anlamadım, anlıyamam,

Ayrılık hissi nasıl girdi sizin beyninize?
Fikr-i kavmiyeti şeytan mı sokan zihninize?


Birbirinden müteferrik [ farklı ] bu kadar akvamı [ kavimleri ],
Aynı milletin [ dinin ] altında tutan İslam’ı,

Temelinden yıkacak zelzele, kavmiyettir.
Bunu bir lahza unutmak ebedi haybettir [ hayal kırıklığıdır ] …

Arnavutlukla, Araplıkla bu millet [ İslam Dini ] yürümez…
Son siyaset ise Türklük, o siyaset yürümez!

Sizi bir aile efradı [ fertleri, bireyleri ] yaratmış Yaradan;
Kaldırın ayrılık esbabını [ sebeplerini ] artık aradan.

Siz bu davada iken yoksa, iyazen-billah [ Allah korusun ],
Ecnebiler [ farklı inançtakiler ] olacak sahibi mülkün nagah [aniden].

Diye dursun atalar: ’Kal’a içinden alınır.’
Yok ki hiçbir işiten… Millet-i merhume sağır!

Bir değil mahvedilen devlet-i İslamiyye [ İslam Devleti ]…
Girdiler aynı siyasetle bütün makbereye [ yıkılmış devletler mezarlığına ]

Girmeden tefrika [ ayrılık, farklı davalar peşinde olmak ] bir millete, düşman giremez;
Toplu vurdukça yürekler, onu top sindiremez.

Bırakın eski hükümetleri meydandakiler
Yetişir, şöyle bakıp ibret alan varsa eğer,

İşte Fas, işte Tunus, işte Cezayir, gitti!
İşte İran’ı da taksim ediyorlar şimdi.

MEHMET AKİF ERSOY, Safahat, İfav, İst. 2005, s.161,162

Hani, milliyetin İslâm idi… Kavmiyet ne!
Sarılıp sımsıkı dursaydın ya milliyetine.
“Arnavut” ne demek? Var mı şeraitte yeri?
Küfr olur, başka değil, kavmini sürmek ileri,
Arap’ın Türk’e; Laz’ın, Çerkez’e yahut Kürd’e;
Acem’in Çinli’ye rüçhânı mı varmış? Nerde!
Müslümanlıkta anasır mı olurmuş? Ne gezer!
Fikri kavmiyeti tel’in ediyor Peygamber.
En büyük düşmanıdır Ruh-u Nebi tefrikanın;
Adı batsın onu İslâm’a sokan kaltabanın!
Şu senin akıbetin bin bu kadar yıl evvel,
Sana söylenmiş iken doğru mudur şimdi cedel?

Ne Araplık ne de Türklük kalacak aç gözünü!
Dinle Peygamberin ilâhî sözünü.
………
Medeniyet size çoktan beridir diş biliyor;
Evvela parçalamak, sonra da yutmak diliyor.

Safahat, Mehmet Âkif ERSOY, İnkılâp Yayınları, sayfa:205

hakikat usandırmaz