KusuRsuZ HatA

Biz de hürriyet yok. Ne hürriyeti? Fikir var mı ki hürriyet olsun? Her fikir sahneye çıktığı zaman ıslıklanır hücuma uğrar bir rahatsızlık unsurudur. Fikir de yaşamak için dövüşmek zorundadır. Gerçekten varsa kendini muayyen bir zümreye kabul ettirir. Muayyen bir zümre gerçekten varsa hürriyetini pençesiyle fetheder. Hürriyet içtimai sınıfların varlıkları yani gerçek kuvvetleri ölçüsünde mevcuttur. Sınıfsız hürriyet yani havada hürriyet sadece cemiyetin çöküşünü...

Avrupa insanı Doğu’yu tanımaz. Avrupa insanı kalabalıktır. İslam’la Hıristiyan Haçlı Seferlerinden beri tez’le antitezdir. Bütün Kuran’ları yaksak bütün camileri yıksak Batı insanının gözünde Haçlı Seferlerinin yalınkılıç ve tekbir getiren cündileriyiz. Avrupa’nın bir nevi tezadı idik. Yani kıtayı tamamlıyorduk. Şimdi maymunuyuz. Yani hiçbir haysiyeti hikmet-i vücudu olmayan ananesiz haysiyetsiz sarmaşık gölgesi. Avrupa materyalizmine rağmen Hıristiyandır. Hıristiyanlık Doğu ismi anılır anılmaz...

Biz sevgilerimizi insanlığın büyük ütopyası yolunda yaşadık. Sevgililerimiz vardı aşıktık. Fakat büyük bir umudun düşü içinde aşıktık ve bizim için aşk çıkmak ya da gösteriş yapmak için değildi daha sağlıklıydı. Birlikte tiyatroya gitmek birlikte bir konser izlemek birlikte sergi gezmek birlikte sahafa gidip eski kitapları karıştırmaktı aşk. Bunların içinde mutluyduk. Ya da Boğaz vapuruna binip çay ve simitle bütün günü geçirmekti aşk. Mutluyduk. Paramız yoktu ki! Paralarımızı...

Din problemi şer problemi Avrupalılaşma problemi bizimde gevelediğimiz mefhumlar.Ama kimsenin bu problemler üzerine kafa yorduğu yok.Sağ kavuğuna çekilmiş münzevi mazlum müstarip.Sol eline tutuşturulan reçeteyi kekeliyor manasını anlamadığı reçeteyi.Tek ortak duydu; düşmanlık.Diyalog yok.Tanzimattan beri hazır elbiseye meraklıyız.hazır elbiseye ve hazır medeniyete.Tefekkür kılıçla fethedilmezbir parça kendi kafamızla düşünmek ne kadar güç.

İsmi dün sağ-sol olan çatışma bugün ilerici-gerici...

Gerici Kim?

Canavarlarla dolu bir ormandayız. Yolumuzu hayaletler kesiyor. Tanımadığımız bir dünya bu. İthal malı mefhumların kaypak ve karanlık dünyası. Gerçek kelimelerin arkası
nda kayboluyor.

Ne güzel tarif: “Gerici bir toplumun gelişmesini sağlayaocak hiçbir yeniliği istemeyen her yönüyle eskiyi özleyen ve eski düzeni getirmeye çalışan (kimse)” (Meydan-Larousse) tarifin tek kusuru bu ucubenin hangi çağda hangi ülkede yaoşadığını söylememesi....